Behice Boran mezarı başında anıldı

Türkiye İşçi Partisi’nin tarihsel önderi ve Türkiye’nin ilk kadın siyasi parti genel başkanı Behice Boran, Türkiye İşçi Partisi tarafından ölümünün 38. yılında mezarı başında anıldı. Partililer tarafından düzenlenen anma töreninde, “O ömrünü bu memleketin emekçi halkının yanında olarak yaşamayı seçti. Mücadelesinin en zorlu tarafının ise hapis yatmak değil, 76 yaşında bir yabancı ülkede sürgün yaşamak olduğunu söyledi. Bugün biz Behice Boran’ı anarken onun ‘sosyalist yaşamak’ dediği bu çizgiyi kendi çizgimiz biliyor, onun yoldaşları olma, işçi sınıfının partisinin saflarında olmanın gururunu taşıyoruz” denildi.

Behice Boran, ölümünün 38. yılında Zincirlikuyu Mezarlığı’ndaki mezarı başında anıldı. Anma töreninde okunan basın açıklamasında şu satırlara yer verildi.

“SOSYALİST DOĞULMAZ, SOSYALİST YAŞANIR”

“Değerli yoldaşlar, bugün Türkiye’nin ilk kadın genel başkanını, bir devrimciyi, sosyalist devrimin militan savunucusunu, bir aydın olmanın verdiği sorumlulukla tüm hayatını örgütlü mücadeleye adamış bir sosyalisti, Behice Boran’ı anmak üzere toplandık. Sözlerime onun cümleleriyle başlatmak istiyorum. ‘Kişiler hakkında nasıl mı karar vereceksin? Hayatlarına bakarak. Bir insan yaşadığı hayatın insanıdır. Doğru bulduğumuz fikirleri öyle benimsemiş, öyle içimize sindirmiş olmalıyız ki bunlar davranışlarımızı biz farkında olmadan dahi etkilemeli, tayin etmeli, yönetmelidir. İnsan nihayet ne kadar sosyalist olmaya devam etse de bir gün bedeni bu fani dünyaya veda eder. Ama işçi sınıfı partileri, işçi sınıfı var oldukça devam eder, gider. Sosyalist de doğulmaz sosyalist yaşanır’…

“O ÖMRÜNÜ BU MEMLEKETİN EMEKÇİ HALKININ YANINDA OLARAK YAŞAMAYI SEÇTİ”

Behice Hanım bu sözleriyle sosyalizme bir fikir değil, bir yaşam biçimi olarak kavrama çağrısında bulunuyor bizlere. O inandığı değerleri makale satırlarında savunmadı. Sokağa çıkma yasağını delerek emekçinin bayramını kutlamak üzere Merter’den Taksim’e olan yürüyüşünde bulduk onun mücadelesini. Onun hayatına baktığımızda görüyoruz ki sosyalist olmak bir süreklilik meselesidir ve yaşam onun hakkını verdiğin derecede kutsaldır. Behice Hanım aynı zamanda bu toprakların sosyalisti olmayı da kendi yaşantısıyla bir kez daha gösterdi bizlere. Yurt dışında almış olduğu eğitim sayesinde istediği zaman dışarıda bir yaşam kurabilirdi. Yahut istemediği halde DTFC kürsüsünden uzaklaşmak durumunda bırakıldığında. Ama o ömrünü bu memleketin emekçi halkının yanında olarak yaşamayı seçti. Mücadelesinin en zorlu tarafının ise hapis yatmak değil, 76 yaşında bir yabancı ülkede sürgün yaşamak olduğunu söyledi. Bugün biz Behice Boran’ı anarken onun ‘sosyalist yaşamak’ dediği bu çizgiyi kendi çizgimiz biliyor onun yoldaşları olma, işçi sınıfının partisinin saflarında olmanın gururunu taşıyoruz.

Yoldaşlar Behice Boran bir dönemi değil, bir tarafı temsil ediyor. Yenilmez olanı, biat etmeyeni, inandığı dünya uğruna son nefesine kadar örgütlü kalanı. Onun sözleriyle başladık, onun sözleriyle bitirelim. Yarınlar sosyalizmindir, yarınlar bizimdir. Gücümüzün tükenmez kaynağı ve aydınlık yarınların umudu işçi sınıfımıza selam. Selam dünyanın ve Türkiye’nin aydınlık geleceğine”