‘Zararın neresinden dönülse kârdır’ derken neden ısrarla batıyoruz?

Örneğin, sinema biletine para verip girdiğiniz film o kadar sıkıcıdır ki ilk 20 dakikada çıkmak istersiniz. Ancak bilet parasını geri alamayacağınız gerçeğine rağmen, “Para ödedim, sonuna kadar izlemeliyim” diyerek 2 saatinizi işkenceye çevirirsiniz. Benzer şekilde, yürümeyen bir evliliği veya ortaklığı sadece “Geçmişteki 10 yılım ziyan olmasın” düşüncesiyle sürdürmek, kişinin gelecekteki olası mutluluğunu o batık geçmişe kurban etmesidir.

BEYNİMİZİN “ZARARI KABUL ETMEME” DİRENCİ

Nörolojik olarak insan beyni, başarısızlığı veya “yanlış yatırım yaptım” gerçeğini kabullenmekten nefret eder. Kaybetme psikolojisi, beyindeki tehdit merkezini uyararak kişiyi o zararı telafi etmeye çalışmaya iter. Ancak bu çaba, genellikle daha çok zaman, daha çok para ve daha büyük bir duygusal tükenmişlikten başka bir sonuç doğirmaz. Uzmanlar, bu mental kapanı kırmanın tek yolunun geçmişi tamamen silip “Şu an bu kararı sıfırdan alacak olsaydım yine aynı adımı atar mıydım?” sorusunu dürüstçe sormak olduğunu vurguluyor.