Uzmanlar uyardı: Çocuklukta ortaya çıkan 3 özellik Psikopatiye işaret ediyor

Psikopati genellikle yetişkinlerle ilişkilendirilen bir kişilik bozukluğu olsa da, bilim insanları bunun işaretlerinin çocuklukta ortaya çıkabileceğini söylüyor. Araştırmalar, çocukların üç yaşından itibaren belirli davranışlar sergileyerek risk altında olduklarını gösterebileceğini ortaya koyuyor. İngiltere’deki University College London’dan Profesör Essi Viding ve ekibinin yaptığı çalışmaya göre, bu belirtiler kalıcı olmak zorunda değil; erken fark edilirse çocukların gelişiminde büyük fark yaratabiliyor.

PSİKOPATİ NEDİR?

Psikopati, kişinin empati yoksunluğu, bencilce davranışları ve kimi zaman tehlikeli, hatta suç boyutuna varabilen hareketleriyle tanımlanıyor. Ancak araştırmacılara göre bu durum bir anda, 18 yaşına basıldığında ortaya çıkan bir kişilik bozukluğu değil. Aksine, küçük yaşlarda başlayan davranış kalıpları, zamanla daha köklü hale gelerek psikopatik eğilimlere dönüşebiliyor.

ÇOCUKLARDA PSİKOPATİYE İŞARET EDEN ÜÇ ÖZELLİK

1. DUYGULARIN YOKLUĞU

Araştırmada bazı çocukların başkalarının acısını gördüklerinde ya da bir arkadaşlarının oyuncağını aldıklarında herhangi bir suçluluk duymadıkları gözlendi. Normalde empati uyandırması beklenen bu durumlar karşısında duygusal tepki vermemeleri, uzmanlara göre önemli bir uyarı işareti.

2. CEZA İLE DAVRANIŞ ARASINDAKİ BAĞI KURAMAMAK

3. BAŞKALARINI MUTLU ETME İSTEĞİNİN OLMAMASI

Çocukların büyük çoğunluğu ebeveynlerini ve arkadaşlarını mutlu etmekten keyif alırken, bazıları yalnızca kendi isteklerine odaklanıyor. Başkalarının mutluluğu onlara hiçbir haz vermiyor. Profesör Viding’e göre bu da çocuklukta psikopati riskini artıran en kritik işaretlerden biri.

EBEVEYNLERE UYARI: ERKEN MÜDAHALE HAYAT KURTARABİLİR

Profesör Viding, bu işaretlerin görüldüğü çocukların mutlaka “geleceğin psikopatları” olacağı anlamına gelmediğinin altını çiziyor. Aksine, erken dönemde alınacak önlemlerle bu riskin azaltılabileceğini vurguluyor.

Uzmanlara göre ebeveynlerin yapabileceği en önemli üç şey; çocuğa sevgi ve sıcaklık göstermek, terapiye yönlendirmek ve erken müdahalede bulunmak.