Beton yığınlarından kaçanların sığınağı: Gölyazı

Bursa merkeze sadece 40 kilometre uzaklıktaki Gölyazı, karaya incecik bir köprüyle bağlanan yassı bir yarımada. Ancak sular yükseldiğinde sokakların göle karıştığı, evlerin kapılarına rengarenk sandalların bağlandığı o büyüleyici anlarda burası tam anlamıyla Türkiye’nin ‘Küçük Venedik’ine dönüşüyor. Daracık sokaklarda yürürken 200 yıllık tarihi Rum evlerinin pencerelerinden sarkan çiçekler ve gölün gümüşi parıltısı, ziyaretçileri anında Avrupa’nın nostaljik bir kasabasına ışınlıyor. Göl etrafında ahşap sandallarla yapılan yarım saatlik sessiz bir tur, şehrin tüm egzoz kokusunu ve stresini anında hafızanızdan siliyor.

750 YILLIK BİR HÜZÜN

Gölyazı’ya adım attığınızda sizi köyün bilge bekçisi, 750 yıllık Ağlayan Çınar karşılıyor. Gövdesinden akan kırmızıya çalan özsuyu nedeniyle bu ismi alan anıtsal ağaç, devasa dallarıyla tüm köy meydanını kucaklıyor. Bir zamanlar Rumlar ve Türklerin barış içinde yaşadığı bu topraklardaki mübadele acılarına tanıklık ettiğine inanılan efsanevi çınarın gölgesinde oturup, gölden esen serin rüzgâr eşliğinde okkalı bir Türk kahvesi yudumlamak, bu rotanın en ritüelistik deneyimi.

APOLLON’UN IŞIĞINDA SAKLI TARİH

Burası sadece görsel bir doğa şöleni değil, aynı zamanda devasa bir tarih sahnesi. Antik çağlarda Işık Tanrısı Apollon’a adanan bu topraklarda gezinirken, her köşede Roma ve Bizans’ın izlerine rastlıyorsunuz. Mübadele öncesi dönemin en zarif yapılarından biri olan ve bugün restore edilerek bir kültür evine dönüştürülen Aziz Panteleimon Kilisesi, heybetli mimarisiyle köyün çok kültürlü geçmişini fısıldıyor. Suların çekildiği dönemlerde beliren antik kent kalıntıları ise tarih meraklıları için suların altından çıkan sürpriz bir açık hava müzesi sunuyor.

SANDALDAN SOFRAYA

Gölyazı’nın asıl ruhu, kadın balıkçıların sabahın ilk ışıklarıyla göle açıldığı o bereketli sularda saklı. Burada lüks restoranların abartılı sunumları veya fahiş fiyatlı tadım menüleri yok; gölün kendi bereketi olan meşhur turna ve yayın balığı var. Göl kenarındaki mütevazı ve salaş balıkçılarda, odun ateşinde pişmiş taptaze balığınızı yerken gün batımının Uluabat sularını kızıla boyadığı o anı izlemek, Ege’nin en popüler koylarında bile bulamayacağınız bir dinginlik sunuyor.