Suça sürüklenen çocuklar, ‘Ne olsa bunu yapmazdın’ sorusunu böyle yanıtlamış: ‘Okula gitseydim…’

Meclis’te suça sürüklenen çocuklar için kurulan araştırma komisyonu önceki gün akademisyenlerin 12-17 yaş grubu arası hükümlü ve tutuklu olan 610 çocukla yaptığı araştırmanın sonuçlarını dinledi. Komisyonda yapılan sunumda, bu çocukların yüzde 51’inin okulu tamamen bıraktığı, yüzde 47,9’unun da okula gitmediği belirtildi. Sunum sırasında çocukların “Ne olsaydı bunu yapmazdın?” sorusuna “Annem, babam ölmeseydi”, “Annem başka biriyle evlenmeseydi, bu evlendiği adam beni dövmeseydi”, “Okula gitseydim”, “Okulda başarılı olsaydım”, “Arkadaş çevrem daha sağlıklı olsaydı”, “Daha zengin olsaydım, param olsaydı” gibi yanıtlar verdiği kaydedildi.

EN YÜKSEK RİSK “OLUMSUZ ÇEVRE”

Çocukların verdiği yanıtlarla ilgili konuşan Prof. Dr. Betül Ulukol “Çocukların yüzde 27,8’i, yaklaşık dörtte 1’i tamamen içselleştirmiş sorunu ve ‘Ben o çocuklarla arkadaş olmasaydım; annemin, babamın sözünü dinleseydim burada olmazdım’ diyor. Bu yüzde 27,8 uygun bir rehabilitasyon görürse, bir daha çıktığında cezaevine dönmeyecek büyük olasılıkla. ‘Okula giderdim’ diyor, ‘Okuldan kaçmazdım’ diyor. Sorumluluğu kendine almış ve bunu düzeltmeye niyetli. ‘Suç bende’ diyor” ifadelerini kullandı. Ulukol çocukların verdiği yanıtlarda, suça sürüklenmede en yüksek riskin “olumsuz çevre” olduğunu belirtti.

‘BU ÇOCUKLAR NEREDE?’

Komisyonda araştırma sonuçları üzerine söz alan DEM Partili Beritan Güneş, çocukların okula gitmediğiyle ilgili veriye dikkat çekerek “Bu veri bize devlet mekanizmalarının, eğitim sistemindeki problemlerin açığa vuruşu. Bu çocuklar nerede? Mesela, Millî Eğitim Bakanlığı okulu terk etmiş çocukları neden hiç sormuyor? Neden biz sürekli cezai yaptırımı düşünüyoruz? Geliştirilecek bir sürü sistemde mekanizma varken niye ibre sürekli çocuklara kırılıyor?” sorularını yöneltti.

‘SUÇ BİREYSEL DEĞİL, TOPLUMSAL SONUÇ’

Güneş “Suça sürüklenen çocukların yüzde 87,1’i bir işte çalıştığını ifade ediyor. Çocuklar demek ki çalışmak zorunda kalıyor. Rapor suçun bireysel değil, toplumsal ve sistematik bir sonuç olduğunu teyit ediyor. Bize bu rapor; çocukları hapsetmek yerine harcayacağımız enerjinin sosyal devlet mekanizmalarını geliştirmek ve dönüştürmek için harcanması gerekiyor mesajı veriyor. Değiştirilebilir sebeplerden ve eksik mekanizmalardan dolayı çocuklar aslında bir sonuç yaşıyor ve bu sonuçtan kendileri de üzgünler” diye konuştu.