Şam’da kritik toplantı: ABD ve Fransa gözetiminde görüştüler

Toplantı terör örgütü YPG/SDG’nin sözde yöneticileri ile Suriye hükümet yetkilileri arasında başkent Şam’da başladı.

Görüşme, Mart 2025’te imzalanan ve taraflar arasında siyasi-askeri entegrasyonu öngören “Şara-Abdi Anlaşması”nın uygulama aşamasını şekillendirmeyi hedefliyor.

Toplantıya katılan isimlerin YPG/SDG’nin siyasi kanadı olan Suriye Demokratik Konseyi Eşbaşkanı İlham Ahmed, YPG/SDG’nin sözde komutanı Mazlum Abdi, PYD’nin sözde yöneticisi Foza Yusif, ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, Fransa’nın Suriye Özel Temsilcisi Jean-Baptiste Febvre ile Suriye geçici lideri Ahmed el-Şara olduğu bildirildi.

ANLAŞMA MADDELERİ ÜZERİNDE BAZI DEĞİŞİKLİKLER

Suriye’ye yakın kaynaklara dayandırılan haberlere göre, bazı maddeler üzerinde YPG/SDG’nin talepleri doğrultusunda Washington’ın da onayıyla değişiklik yapılması planlanıyor.

Özellikle uygulama süresi ve YPG/SDG’nin talepleriyle ilgili anayasal güvenceler üzerinde duruluyor.

Suriye basınına göre, görüşmelere yakın bir kaynak, Fransa’nın da ABD’nin yanında sürece resmen dahil olacağını ve anlaşmanın uygulanmasında garantör ülke olarak rol oynayacağını belirtti. Bu kapsamda olası saha gerilimlerinin de önüne geçilmesi amaçlanıyor.

MART 2025 TARİHLİ ANLAŞMA

10 Mart 2025 tarihinde Ahmed el-Şara ve Mazlum Abdi arasında imzalanan anlaşma, Suriye’nin doğu ve kuzeydoğusundaki tüm sivil ve askeri kurumların Suriye devlet yapısına entegrasyonunu öngörüyor.

Anlaşmaya göre;

• Sınır kapıları, havaalanı ve petrol-doğal gaz sahaları, Şam yönetiminin yetki alanına giriyor.
• YPG/SDG, “Suriye devletinin asli parçası” olarak tanımlanıyor.
• Kürt halkının anayasal haklarının güvence altına alınması vurgulanıyor.
• Her türlü bölünme çağrısı, nefret söylemi ve toplumsal fitne girişimi reddediliyor.

Anlaşmanın uygulanması halinde, Suriye’nin en istikrarsız bölgelerinden biri olan kuzeydoğuda yeni bir merkezi idare yapısına geçiş sağlanmış olacak.

Aynı zamanda, Suriye iç savaşının ardından gündeme gelen federal yapı ya da özerklik taleplerinin yerini, anayasal güvenceye dayalı entegrasyonun alması öngörülüyor.

Bu gelişme, hem bölgesel aktörler hem de uluslararası toplum tarafından dikkatle takip ediliyor. Özellikle Türkiye’nin bu sürece nasıl yaklaşacağı, sürecin seyri açısından kritik önem taşıyor.