Araştırma ortaya koydu: Yardımseverlik beyni genç tutuyor

30 bin kişi üzerinde yapılan kapsamlı bir araştırma, haftada yalnızca birkaç saat yardımseverlik faaliyetinde bulunmanın zihinsel yaşlanma hızını yüzde 20’ye kadar yavaşlattığını ortaya koydu. Bulgular, “iyilik yapmanın” beyin sağlığı açısından en güçlü koruyucu faktörlerden biri olduğunu gözler önüne serdi.

ABD’deki Texas ve Massachusetts Üniversiteleri’nden araştırmacılar tarafından yürütülen çalışmada, yaklaşık 20 yıl boyunca 50 yaş üstü 30 binden fazla kişinin verileri incelendi. Araştırma sonucunda, düzenli olarak gönüllü faaliyetlere katılan ya da çevresindekilere destek olan bireylerin zihinsel yaşlanma hızının, yaşıtlarına kıyasla yüzde 15 ila 20 oranında daha düşük olduğu belirlendi.

HAFTADA 2–4 SAAT YETERLİ

Çalışmanın dikkat çeken bulgularından biri de yardım etmenin etkisinin kısa süreli bir moral artışıyla sınırlı kalmaması oldu. Araştırmacılar, yardımsever davranışların sürdürüldükçe birikerek bilişsel kazanımı artırdığını tespit etti. Bir dernek çatısı altındaki gönüllü çalışmalar ile komşuya yardım etmek ya da bir yakınına destek olmak gibi günlük yardımların, beyin üzerinde benzer derecede koruyucu etki yarattığı belirtildi.

Bilim insanları, haftada iki ila dört saat yardım faaliyetinde bulunmanın bilişsel sağlık için ideal süre olduğunu vurgularken, bu sürenin aşılması durumunda fiziksel ve zihinsel yorgunluğun faydayı azaltabileceği uyarısında bulundu.

SOSYAL ETKİLEŞİM BEYNİ CANLI TUTUYOR

Sosyal bilimcilere göre yardımseverliğin beyni korumasının temelinde sosyal etkileşim ve zihinsel uyarım yer alıyor. Yalnızlığın bilişsel gerilemeyi hızlandırdığına dikkat çeken uzmanlar, başkalarına yardım etmenin bireyi sosyal yaşamın içinde tutarak zihinsel faaliyetleri canlı tuttuğunu ifade ediyor.

Araştırma, yardım etme alışkanlığının bırakılması halinde zihinsel becerilerdeki gerilemenin hızlandığını da ortaya koydu. Uzmanlar, yaşlı bireylerin sadece yardım alan değil, topluma katkı sunan aktif bireyler olarak kalmasının, beyin sağlıkları açısından hayati önem taşıdığını vurguluyor.

Demans vakalarının dünya genelinde arttığı bir dönemde, bu bulgular “iyilik yapmanın” diyet ve egzersiz kadar önemli, değiştirilebilir bir koruyucu faktör olarak öne çıkabileceğini gösteriyor.