Stresliyken neden ısrarla şekerli ve yağlı gıdalara saldırırız? Beynimizin görünmeyen ‘konfor yemeği’ tuzağı
Günlük yaşamın getirdiği kronik stresle karşılaşıldığında, böbreküstü bezleri sürekli olarak kortizol hormonu salgılar. Kortizolün temel görevi, bedeni olası bir tehlikeye karşı hazırlamak için kana hızlıca enerji (glikoz) pompalamaktır. Ancak bu süreç bittikten sonra vücutta büyük bir enerji açığı oluşur.
İşte tam bu noktada beyindeki ödül mekanizması devreye girer. Şekerli ve yüksek yağlı gıdalar, beyinde aniden devasa bir dopamin dalgası tetikler. Stres altındaki beyin, bu gıdaları bir "besin" olarak değil, acil bir "ilaç" veya sakinleştirici olarak algılar. Bir dilim kek veya çikolata yemek, amigdalanın yarattığı o kaygı ve gerginlik dalgasını geçici olarak bastırır; çünkü beyin kısa süreliğine de olsa rahatlamıştır.
DUYGUSAL YEME DÖNGÜSÜNÜ KIRMAK
Stres anında beliren bu kaçış mekanizması, bir süre sonra "duygusal yeme" adı verilen kısır bir döngüye dönüşür. Şekerli gıdalarla anlık rahatlama sağlayan beyin, kan şekeri hızla düştüğünde çok daha şiddetli bir yorgunluk ve açlık kriziyle tepki verir.
Uzmanlar, bu biyolojik tuzağı kırmanın yolunun iradeyle savaşmaktan değil, stresi gıdayla bastırma alışkanlığını fark etmekten geçtiğini belirtiyor: Stres anında ilk dürtü geldiğinde 10 dakika beklemek, bir bardak su içmek veya kısa bir yürüyüş yapmak, beynin o ilkel "acil şeker" alarmını kapatmak için yeterli zamanı kazandırır.
kaydırmaya devam ederek gündemden son dakika ve magazin haberlerine havadiskolik.com üzerinden anında erişebilirsiniz ve bizi twitter hesabımızdan takip etmeyi unutmayın ! https://x.com/havadiskolik